Istniejące od XI wieku opactwo Zakonu Świętego Benedykta w podkrakowskim Tyńcu należy do głównych ośrodków katolickiego życia intelektualnego na mapie współczesnej Polski. Jego swoistą wizytówką na tej płaszczyźnie jest ceniona seria wydawnicza „Źródła Monastyczne”, prowadzona przez OO. Benedyktynów od 1993 r. W jej ramach od prawie dwóch dekad ukazują się pozycje prezentujące tradycje chrześcijańskiego monastycyzmu i ich rozwój w dziejach Kościoła. W tynieckiej serii wydawane są zarówno teksty źródłowe, jak również opracowania historyczne i biograficzne. Na szczególną rekomendację zasługują zwłaszcza teksty źródłowe, z których większość staraniem opactwa ukazała się w przekładzie na język polski po raz pierwszy.
W ciągu dwóch ostatnich lat wydawnictwo OO. Benedyktynów udostępniło polskiemu czytelnikowi szereg nowych książek oraz wznowiło część wydanych wcześniej. Wymieńmy przynajmniej niektóre z nich. I tak w latach 2011-2012 ukazały się drukiem tomy trzeci i czwarty oraz wznowienie pierwszego Apoftegmatów Ojców Pustyni – gromadzonych przez wieki sentencji filozoficznych kolejnych pokoleń eremitów Wschodu, zaludniających starożytne pustelnie i klasztory Egiptu, Palestyny, Syrii i półwyspu Synaj. W 2011 r. wydano po raz pierwszy Opowieści dla duszy budujące Pawła z Monemwazji, które dały niegdyś początek całemu nurtowi pisarstwa religijnego o tej samej nazwie. Pojawił się także w dwóch tomach pierwszy polski przekład mistycznego dzieła Scivias mniszki św. Hildegardy z Bingen (1098-1179), kanonizowanej i ogłoszonej Doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XVI tej jesieni. Wśród wznowień w 2011 r. ukazało się jedno z najważniejszych dzieł hagiograficznych starożytnego Kościoła – spisana w IV wieku Historia mnichów w Egipcie, opisująca życie i czyny pierwszych pokoleń tamtejszych eremitów, a więc i kształtowanie się szkoły duchowej chrześcijańskiego Wschodu. Wznowiono wreszcie pierwszy tom Pism ascetycznych Ewagriusza z Pontu (345-399), mistyka z pustyni nitryjskiej i pierwszego w dziejach Kościoła pisarza-mnicha, który starał się usystematyzować swoją wiedzę o technikach duchowych pozwalających osiągnąć zjednoczenie z Bogiem.
Współcześni chrześcijanie często próbują się usprawiedliwiać i tłumaczyć przez „tym światem”, a czynią to głównie przez podkreślanie zawartego w myśli chrześcijańskiej racjonalizmu, który przeniknął do zachodniego chrześcijaństwa w epoce średniowiecznej scholastyki. Wydaje się jednak, że nie tylko dla tradycjonalisty, ale dla każdego chrześcijanina zamiast próbować wtłaczać świętą wiarę w ciasne ramki „tego świata”, lepiej jest sięgnąć do źródeł: do traktatów duchowych, pism ascetycznych i mistycznych. Do źródeł, które kruszą i rozsadzają fundamenty „tego świata” tak, jak źródło kruszy i rozsadza pustynną skałę. Seria „Źródła Monastyczne” dostarcza w tym zakresie polskim katolikom cennej pomocy. Po wymienione powyżej dzieła warto sięgnąć zwłaszcza w rozpoczętym niedawno okresie Adwentu.
Adam Danek, 7 grudnia 2012